ตะลุยสำเพ็ง ตามหาลอดช่องอาแปะเจ้าเก่า

เคยสังเกตไหมคะร้านอาหารสูตรดั้งเดิมที่มีชื่อร้านนำหน้าว่า แม่ ป้า อากง อาแปะ ทั้งหลาย มักจะถูกเลือกให้เป็นร้านแนะนำของหลายๆ คนเพราะจะมีเมนูสุดพิเศษที่คงความเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละร้านให้ได้ลิ้มลอง

นักชิมอย่างเราก็มีร้านของหวานที่ว่ามาแนะนำ สำหรับคนรักของหวานสูตรโบราณที่เปิดมานานตั้งแต่รุ่นคุณตาคุณยายและชอบบรรยากาศวินเทจหน่อย เราแนะนำให้มาที่นี่เลย “ลอดช่องอาแปะ” จากสำเพ็งย่านเก่าแก่

ร้านลอดช่องของอาแปะเปิดมามากกว่า 30 ปีแล้วด้วยรถเข็นแบบโบราณที่ซอยวานิช 1 ตัดถนนมหาจักร การขายแบบเปิดให้เห็นขั้นตอนการตักส่วนผสมเน้น ๆ ของลอดช่องถือเป็นสีสันและจุดขายของร้าน วันนี้เราจึงพาเพื่อนตะลุยขึ้นรถเมล์มาเที่ยวสำเพ็ง ตามหาร้านเก่าแก่ของอาแปะกันค่ะ

เนื่องจากสำเพ็งนั้นกว้างใหญ่นัก เราเลยลองถามแม่ค้าพ่อค้าว่าร้านลอดช่องที่เปิดมาแต่ดั้งเดิมอยู่ตรงไหนคะ พ่อค้าแม่ค้าแถวนั้นตอบกลับมาว่า

“ร้านลอดช่องอาแปะน่ะเหรอหนู…เดินตรงไปเลย”
เดินตรงไปได้สักพัก สิ่งแรกที่เราได้ยินคือ “เสียงไสน้ำแข็ง” ทำให้นึกย้อนไปในวัยเด็กอีกครั้ง เราไม่เห็นที่ไสน้ำแข็งแบบโบราณ ๆ ที่ใช้มือไสมานานมาก บวกกับเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีให้เห็นกันแล้ว ไม่รอช้าเราไปตามหาเสียงที่ไสน้ำแข็งที่ว่ากันเลย


อาแปะกำลังไสน้ำแข็งอยู่เลยค่ะ กวาดสายตาดูเครื่องสำหรับใส่ลอดช่องแล้วท้องก็เริ่มร้องโครกครากเพราะสีสันน่าทานและหอมน้ำกะทิ เลยเข้าไปสวัสดีอาแปะแล้วสั่งลอดช่อง 2 ที่ ซึ่งในร้านของอาแปะก็จะมีทั้งใส่แก้วสำหรับเดินทาน ใส่ถุงกลับบ้านหรือจะใส่ถ้วยนั่งทานที่ร้านก็ได้ เราเลยสั่งแบบนั่งทานที่ร้าน อาแปะถามกลับมาด้วยสำเนียงจีนว่า “ใส่อะไรบ้างล่ะ”


เครื่องใส่ลอดช่องหน้าตาสีสันหลากหลายเราเลยขอให้อาแปะใส่ทุกอย่างเลย ถ้าเป็นร้านทั่วไป เราอาจจะได้นั่นนิดนี่หน่อย แต่สำหรับร้านอาแปะแล้ว อาแปะใส่ทุกอย่างเน้น ๆ ไม่หวงเครื่องเลย…อย่างเยอะ เครื่องจะมีอะไรบ้างเราไม่ลืมเอามาฝากคุณผู้อ่านค่ะ เครื่องใส่ลอดช่องหน้าตาสีสันหลากหลายเราเลยขอให้อาแปะใส่ทุกอย่างเลย ถ้าเป็นร้านทั่วไป เราอาจจะได้นั่นนิดนี่หน่อย แต่สำหรับร้านอาแปะแล้ว อาแปะใส่ทุกอย่างเน้น ๆ ไม่หวงเครื่องเลย…อย่างเยอะ เครื่องจะมีอะไรบ้างเราไม่ลืมเอามาฝากค่ะ

ขนุน

วุ้น

ลอดช่อง

สลิ่ม

เฉาก๊วย

เผือกนึ่ง

ข้าวเหนียวดำ

นี่คือหน้าตาของลอดช่องแบบฉบับดั้งเดิมของอาแปะ คนแถวนั้นเล่าให้ฟังว่า เมื่อสามสิบปีที่ขายยังไง อาแปะก็ทำแบบนั้นเหมือนเดิมทุกวัน เราเลยอดถามไม่ได้ว่า แล้วรสชาติล่ะค่ะเหมือนเดิมไหม เขาบอกแค่ว่า “เหมือนกัน เมื่อก่อนรสชาติเป็นแบบไหน ตอนนี้ก็เหมือนตอนนั้นน่ะแหละ ลองดูสิ” เราตักเข้าไปคำโต ๆ…โห อร่อยอะ กะทิหอมหวานมาก

แบบนี้ต้องสั่งกลับไปให้ที่บ้านลองทานสักถุง แต่ก็ต้องเริ่มต่อคิวใหม่อีกครั้ง เห็นร้านเล็ก ๆ แบบนี้อาแปะมีคนมาต่อคิวซื้อไม่ขาดสายเลยนะคะ โต๊ะหนึ่งตัว เก้าอี้ห้าตัวของร้านไม่เคยว่างเลย คนผ่านไปผ่านมาแวะเวียนมาลองตลอด

พอถึงคิวของเราก็สั่งลอดช่องใส่ทุกอย่างสองถุง อาแปะตักใส่ถุงเสร็จ ก็ตักน้ำแข็งใส่ เลยบอกอาแปะไปว่า ไม่เป็นไรค่ะ หนูจะเอาไปใส่น้ำแข็งที่บ้าน อาแปะถามกลับมาว่า

“บ้านไกลไหม ถ้าไกลเอาน้ำแข็งไปด้วย แปะไม่ได้ใส่สารกันบูด ถ้ามันร้อน มันจะเสีย ถ้ากลับบ้านแล้วยังไม่กิน ต้องใส่ตู้เย็น”

เราถึงกับยิ้มปลื้มในความเป็นห่วงเป็นใย เลยบอกไปว่า ได้ค่ะ ใส่เลยและไม่ลืมขอบคุณอาแปะด้วย จริง ๆ แล้วถือว่าดีต่อคนทานมาก ๆ เพราะถ้าบางคนมาทานบ่อยแล้วใส่สารกันบูดอาจจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพในระยะยาวได้ ดังนั้นลอดช่องสองถุงนี้อร่อยปลอดภัยแน่นอน

สำหรับทริปพาชิมวันนี้ พระเอกของงานที่คงติดใจเราไปอีกนาน คือ น้ำกะทิสดหอมอร่อยและเส้นเหนียวนุ่มที่ต้องยกนิ้วให้ นอกจากลอดช่องแล้วอาแปะยังมีทัมทิมกรอบสีหวานซึ่งก่อนหน้านี้อาแปะแอบใส่ลงไปในลอดช่องให้เราด้วย กรอบอร่อยอย่าบอกใครเลยล่ะ

สำหรับใครที่ชอบเดินซื้อของเบ็ดเตล็ดแถวสำเพ็งหรือเสาร์อาทิตย์อยากทานอะไรอร่อย ๆ เย็นชื่นใจก็สามารถแวะมาชิมลอดช่องกระทิสดของอาแปะได้ที่ซอยวานิช 1 ตัดถนนมหาจักร เปิดวันอังคารถึงวันเสาร์ หยุดวันอาทิตย์ (ส่วนวันจันทร์เปิดสลับอาทิตย์เว้นอาทิตย์) เปิดตั้งแต่เวลา 10.00 – 15.00 น.

คราวหน้าเราจะมาอัพเดทของอร่อยอะไรให้เพื่อน ๆ ได้ลองตามไปทาน อย่าลืมติดตามกันนะคะ 😉